
De nieuwe route na de brand, boeken, prijzen en openingstijden voor 2026 – en de verhalen die de klim de moeite waard maken: de klok die de Revolutie overleefde, de chimaera's van Viollet-le-Duc en het woord op de muur waaruit Hugo's roman groeide.
De torens van de Notre-Dame zijn sinds 20 september 2025 weer open. Na de brand is de route helemaal opnieuw uitgestippeld: je klimt nu over een nieuwe eikenhouten trap naar boven, de klokken hangen bijna binnen handbereik en door openingen in de muur kijk je uit op het pas herbouwde houten dak boven het schip. Boven heb je de Seine, de eilanden en het hele centrum van Parijs aan je voeten – en omdat de torens in de zomer tot 23.00 uur open zijn, kun je ook bij zonsondergang naar boven.
Hieronder lees je alles wat je moet weten voordat je gaat klimmen: hoe je boekt, wat het kost, wat je onderweg ziet en voor wie de klim geen goed idee is. Plus een paar verhalen die die 424 treden minstens één keer in je leven de moeite waard maken.
Tip: je krijgt een vast tijdslot voor de torens, en tot dat moment heb je vaak nog een halfuur tot een uur over. Die tijd kun je mooi op het plein doorbrengen met de TouringBee-audiogids: 13 van de 31 stops liggen buiten, ook bij de torens zelf.
| Prijs | vanaf € 16; gratis onder de 18, voor inwoners van de EU van 18 tot 25 jaar en met diverse andere kortingsregelingen |
| Boeken | Alleen online via de officiële website, tijdslot verplicht – ook voor gratis tickets |
| Openingstijden | April–september 9.00–23.00 uur, november–maart 9.00–17.30 uur (openingstijden in oktober: zie de officiële website); laatste toegang een uur voor sluitingstijd |
| Duur | Ongeveer 50 minuten |
| Klim | 424 treden, bovenste terras op 69 m; geen lift |
| Ingang | Aan de voet van de zuidtoren (de rechter als je met je gezicht naar de gevel staat) |
| Niet geschikt | Bij hartproblemen, hoogtevrees en zwangerschap, en voor kleine kinderen; geen toiletten en geen water |
Bij de torens is geen kassa. Tickets worden alleen online verkocht, op de officiële website van het Centre des monuments nationaux (CMN), de Franse nationale monumentendienst, en altijd met een vast tijdstip. Dat geldt voor iedereen: voor wie betaalt, maar ook voor wie gratis naar binnen mag – kinderen en jongeren onder de 18, inwoners van de EU van 18 tot 25 jaar, mensen met een beperking en hun begeleider, en houders van de Paris Museum Pass. Iedereen heeft een e-ticket nodig, ook kinderen. Per boeking kun je voor maximaal zeven personen reserveren.
Tickets voor zomeravonden en weekends zijn vaak al ruim van tevoren weg, dus boek zodra je je datum weet. En let goed op als je zoekt: in de zoekresultaten duiken talloze sites op met ‘skip-the-line-tickets’ voor de torens tegen woekerprijzen. Een rij voor mensen zonder reservering bestaat hier niet eens – er is alleen het tijdslot op de officiële website. Waar je in de Notre-Dame echt voor moet betalen, lees je in onze ticketgids.
Gaan de torens dicht vanwege slecht weer, dan krijg je het geld voor je e-ticket automatisch terug.
De ingang ligt aan de voet van de zuidtoren. In de benedenzaal staan maquettes van de kathedraal en de gevel, en daarnaast twee echte chimaera's die van de kathedraal zijn gehaald. Zo dichtbij krijg je ze zelden te zien: ‘De vrouw met de hondenkop’ (La Femme à tête de chien) en ‘Het wezen dat zijn tanden laat zien’ (La Créature montrant ses crocs). In de zaal ernaast, de salle des Quadrilobes, hoor je een geluidsinstallatie: klokken roepen vier momenten uit de geschiedenis van Parijs op – de eerste Staten-Generaal in 1302, de festiviteiten onder Lodewijk XIV, de kroning van Napoleon en de bevrijding van de stad in 1944.
Dan volgt het pronkstuk van de nieuwe route: een enorme eikenhouten wenteltrap met een dubbele spiraal. Hij telt 178 treden, is zo'n 21 meter hoog en weegt bijna 20 ton. De trap is ontworpen door de hoofdarchitect van de restauratie, Philippe Villeneuve, en werd in 2025 in de zuidtoren in elkaar gezet. Je gaat omhoog en omlaag via twee aparte spiralen, zodat je geen tegenliggers tegenkomt. De rest van de route bestaat uit smalle middeleeuwse stenen trappen.
Onderweg kom je langs de grote klokken, stap je naar buiten op de chimaera-galerij (galerie des chimères) tussen de torens en werp je een blik in ‘het Woud’ – het herbouwde eikenhouten dakgebinte boven het schip. Je daalt af via de noordtoren, begeleid door een geluidscompositie die speciaal voor deze route is geschreven.
Let op: rugzakken en tassen groter dan 40 × 40 × 20 cm, kinderwagens, steps, statieven en selfiesticks mogen niet mee naar boven, en er is geen bagagedepot.
Weinig mensen weten dat je niet helemaal naar de top hoeft. Het laatste stuk naar het terras op de zuidtoren bestaat uit 123 treden over een heel smalle, steile trap, op sommige plekken maar 45 centimeter breed – en je gaat via dezelfde trap weer naar beneden. Ben je moe of heb je last van hoogtevrees, dan kun je dit stuk gerust overslaan: het uitzicht vanaf de chimaera-galerij, op zo'n 46 meter hoogte, is al adembenemend.
Heb je nog energie over? Ga dan zeker door. Op 69 meter hoogte heb je een panorama rondom, en oriëntatietafels vertellen je wat je ziet. In het hoogseizoen kan het druk zijn op het terras en kan de tijd boven beperkt worden.
Downloadlink direct na aankoop in je mailbox · de gids werkt 1 jaar · vragen? support@touringbee.com
Koop de audiogids — € 6,99Audiogids Notre-Dame: route, stops en inhoud →In de zuidtoren hangen twee grote klokken. De oudste, de Emmanuel, weegt meer dan 13 ton en werd in 1686 gegoten, onder Lodewijk XIV. Tijdens de Revolutie werden de klokken van de Notre-Dame omgesmolten tot kanonnen en munten; alleen deze bleef gespaard. Het was de Emmanuel die op de avond van 24 augustus 1944 begon te luiden, toen de eerste eenheden van de divisie van Leclerc Parijs binnentrokken. Dit en andere verhalen lees je in ons artikel over de geschiedenis van de kathedraal.

Ernaast hangt de Marie, die ongeveer zes ton weegt. Ook zij heeft een bijzondere geschiedenis. Al in de middeleeuwen had de Notre-Dame een klok met die naam, en in Hugo's roman was dat de lievelingsklok van Quasimodo. De Revolutie vernietigde haar; een nieuwe Marie werd pas in 2012 gegoten, voor het 850-jarig bestaan van de kathedraal. De klokkenluider uit de roman zou zijn klok vandaag dus weer terugvinden.
In de noordtoren hangen nog acht klokken, gegoten in 2013. Na de brand werden ze weggehaald, en in september 2024 kwamen ze terug op hun plek. De houten balken waaraan de Emmanuel zwaait, zijn opnieuw opgebouwd, en in de zomer van 2025 begon de grote klok weer te zwaaien. Op de route kom je vlak bij de klokken.
Het beeld dat iedereen bij de torens heeft: stenen monsters die peinzend over Parijs uitkijken. Maar middeleeuws zijn ze niet: de chimaera's zijn in de 19e eeuw bedacht door Viollet-le-Duc, tijdens de grote restauratie. Op de galerij tussen de torens zitten er meer dan vijftig – vogels, demonen, dieren en wezens waar nauwelijks een naam voor te vinden is.

De beroemdste van allemaal is de Stryge: een gevleugeld wezen dat zijn hoofd op zijn handen laat rusten en over de stad uitkijkt. Hij werd beroemd door een gravure van Charles Meryon uit 1853, en sindsdien geldt de Stryge bijna als hét symbool van de Notre-Dame. Wat hier wél middeleeuws is, zijn de waterspuwers: regenpijpen die het water van de muren weg leiden. De chimaera's leiden niets af, die kijken alleen maar. Meer over waterspuwers, chimaera's en de mythes eromheen lees je in onze legendes.

In het voorwoord van ‘Notre-Dame de Paris’ vertelt Victor Hugo dat hij ooit, toen hij door de kathedraal dwaalde, in een donkere hoek van een van de torens een Grieks woord in de muur gekerfd vond: ‘ἈΝΆΓΚΗ’ – ‘noodlot’, ‘onvermijdelijkheid’. Wie het daar had gekerfd en waarom, wist hij niet. Rond dat ene woord groeide de roman.
Hugo voegt eraan toe dat de inscriptie later verdween: de muur werd afgeschraapt of gewit. Zoeken heeft dus geen zin. Maar het was wel hier, in de torens, dat Hugo zijn klokkenluider liet wonen, en zijn roman uit 1831 zette Parijs aan het denken over de redding van de kathedraal.

Het middeleeuwse houten dakgebinte van de Notre-Dame kreeg de bijnaam ‘het Woud’ (la Forêt) – zoveel eiken waren er voor de balken nodig geweest. In april 2019 brandde het volledig af. Er werd besloten het te herbouwen zoals in de middeleeuwen: van eikenhout, met balken die met handbijlen zijn behakt. Het gebinte boven het schip werd in 2023–2024 geplaatst.
Vanaf de binnenplaats tussen de torens, de cour des Citernes, zie je dit nieuwe ‘Woud’ door openingen in de muur. Er zijn maar weinig plekken waar je zo van dichtbij ziet hoe het dak van een gotische kathedraal echt in elkaar zit. Wat er in de nacht van de brand gebeurde en hoe de kathedraal werd hersteld, lees je in ons artikel over de brand.
Vanaf de torens overzie je het hele historische centrum. Beneden: de Seine, het Île de la Cité en het Île Saint-Louis. Aan de horizon: de Eiffeltoren, de Sacré-Cœur op Montmartre, de koepel van het Panthéon en de Tour Montparnasse. Vlakbij: de spits van de Sainte-Chapelle en de nieuwe spits van de Notre-Dame zelf, een kopie van de spits van Viollet-le-Duc.
Kijk eens goed naar de gouden haan boven op de spits. Die is nieuw: de vorige viel tijdens de brand naar beneden, gedeukt maar heel. In de nieuwe haan zitten relieken en een rol met de namen van zo'n tweeduizend mensen die aan het herstel van de kathedraal hebben gewerkt.
Van april tot en met september is de laatste toegang om 22.00 uur. Dat is een zeldzame kans om Parijs van bovenaf te zien bij zonsondergang en in de schemering, als op de kades de lichtjes aangaan. Voor foto's is dit het mooiste moment: zacht licht en een stad vol lichtjes.
De ochtendslots, direct na 9.00 uur, zijn meestal rustiger, en boven is het dan minder druk. Van november tot en met maart sluiten de torens om 17.30 uur, dus in de winter kun je beter vroeg op de dag gaan, zolang het nog licht is. Bij regen en harde wind kan de route dichtgaan; dan krijg je je geld terug. Hoe je de klim combineert met een bezoek aan de kathedraal zelf zonder onnodig te wachten, lees je in ons artikel over de beste tijd voor een bezoek.
De klim is echt een sportieve onderneming. De organisatie vermeldt uitdrukkelijk dat hij niet wordt aangeraden voor mensen met hartfalen of duizeligheidsklachten, voor zwangere vrouwen en voor kleine kinderen. De doorgangen zijn op sommige plekken maar 45 centimeter breed en op andere plekken laag – lange mensen moeten bukken. Er is geen lift, dus voor mensen met beperkte mobiliteit is de route niet toegankelijk; voor hen is er een video over de torens met ondertiteling en in gebarentaal.
Boven zijn geen toiletten en geen drinkwater, dus neem een flesje mee en ga van tevoren nog even naar het toilet. Kinderen en jongeren onder de 18 mogen alleen onder begeleiding van een volwassene naar boven. Huisdieren zijn niet toegestaan, met uitzondering van blindengeleidehonden. Is de klim niets voor jou, geen nood: het mooiste van de Notre-Dame – de gevel, de portalen, de roosvensters en het interieur – kun je gratis bekijken, zonder ook maar één traptrede.
Rondleidingen door de Notre-Dame in kleine groepjes of privé – een goede keuze als je je vragen liever ter plekke stelt.
Wat kost het om de torens van de Notre-Dame te beklimmen?
Vanaf € 16 voor volwassenen. Gratis voor kinderen en jongeren onder de 18, inwoners van de EU van 18 tot 25 jaar, mensen met een beperking en hun begeleider, en met de Paris Museum Pass. Maar iedereen moet een tijdslot boeken.
Waar koop ik een ticket voor de torens?
Alleen online, op de officiële website van de torens (Centre des monuments nationaux). Ter plekke worden geen tickets verkocht. Andere sites met ‘voorrangstoegang’ verkopen meestal hetzelfde tijdslot door voor een hogere prijs.
Hoeveel treden hebben de torens van de Notre-Dame?
424 treden, inclusief de laatste 123 naar het terras boven op de zuidtoren. Dat laatste stuk kun je overslaan.
Hoelang duurt de klim?
Ongeveer 50 minuten voor de hele route, inclusief de afdaling.
Kun je de chimaera's en de klokken zien?
Ja. De route loopt langs de klokken Emmanuel en Marie en over de chimaera-galerij tussen de torens, en twee echte chimaera's staan tentoongesteld in de benedenzaal.
Krijg je met een torenticket ook toegang tot de kathedraal?
Nee, dat zijn twee aparte bezoeken. De toegang tot de kathedraal zelf is gratis. Hoe je binnenkomt zonder lang in de rij te staan, lees je in onze gids voor een bezoek aan de Notre-Dame.
Loop de buitenstops van de audiogids op het plein af terwijl je op je tijdslot wacht, en ga na de afdaling de kathedraal binnen: daar wachten de stops in het interieur op je.
Koop de audiogids — € 6,99De link naar de rondleidingen van GetYourGuide is een partnerlink: de prijs is voor jou hetzelfde; wij verdienen mogelijk een kleine commissie. De audiogids wordt aangeboden door TouringBee.