
Nowa trasa po pożarze, rezerwacja, ceny i godziny na 2026 rok — a do tego historie, dla których warto wejść na górę: dzwon, który przetrwał rewolucję, chimery Viollet-le-Duca i słowo na ścianie, z którego wyrosła powieść Hugo.
Wieże Notre-Dame są znów otwarte od 20 września 2025 roku. Po pożarze trasę wytyczono na nowo: na górę prowadzą teraz nowe dębowe schody, dzwony widać niemal na wyciągnięcie ręki, a przez otwory w murze można zajrzeć do świeżo odbudowanej drewnianej więźby nad nawą. Z góry zobaczysz Sekwanę, obie wyspy i całe centrum Paryża, a latem wieże są otwarte do 23:00, więc na górę można wejść nawet o zachodzie słońca.
Poniżej znajdziesz wszystko, co warto wiedzieć przed wejściem: jak zarezerwować bilet, ile to kosztuje, co zobaczysz po drodze i komu lepiej sobie odpuścić. A do tego kilka historii, dla których warto choć raz w życiu pokonać te 424 stopnie.
Wskazówka: wejście na wieże jest przypisane do konkretnej godziny, a do twojego terminu często zostaje jeszcze pół godziny albo godzina. Ten czas najlepiej spędzić na placu z audioprzewodnikiem TouringBee: 13 z 31 przystanków znajduje się na zewnątrz, w tym przy samych wieżach.
| Cena | od 16 €; bezpłatnie dla osób poniżej 18 lat, mieszkańców UE w wieku 18–25 lat i w ramach innych ulg |
| Rezerwacja | Tylko online na oficjalnej stronie, z obowiązkowym wyborem godziny wejścia — także przy biletach bezpłatnych |
| Godziny | Kwiecień–wrzesień 9:00–23:00, listopad–marzec 9:00–17:30 (godziny w październiku sprawdź na oficjalnej stronie); ostatnie wejście godzinę przed zamknięciem |
| Czas zwiedzania | Około 50 minut |
| Wspinaczka | 424 stopnie, górny taras na wysokości 69 m; brak windy |
| Wejście | U stóp wieży południowej (prawej, gdy stoisz twarzą do fasady) |
| Nie dla | Osób z chorobami serca i lękiem wysokości, kobiet w ciąży, małych dzieci; brak toalet i wody |
Przy wieżach nie ma kas. Bilet kupisz wyłącznie online, na oficjalnej stronie Centre des monuments nationaux (CMN), francuskiej instytucji zarządzającej zabytkami narodowymi, i zawsze z dokładną godziną wejścia. Dotyczy to wszystkich: zarówno płacących, jak i tych, którzy wchodzą za darmo — osób poniżej 18 lat, mieszkańców UE w wieku od 18 do 25 lat, osób z niepełnosprawnością i ich opiekunów, a także posiadaczy Paris Museum Pass. E-bilet musi mieć każdy, również dzieci. Jedna rezerwacja obejmuje maksymalnie siedem osób.
Bilety na letnie wieczory i weekendy rozchodzą się z wyprzedzeniem, więc rezerwuj, gdy tylko znasz datę. I uważaj w wyszukiwarce: wśród wyników jest mnóstwo stron z „biletami bez kolejki” na wieże po zawyżonych cenach. Kolejki dla osób bez rezerwacji tu po prostu nie ma — jest tylko godzina wejścia zarezerwowana na oficjalnej stronie. Więcej o tym, za co w Notre-Dame naprawdę trzeba płacić, przeczytasz w naszym przewodniku po biletach.
Jeśli wieże zostaną zamknięte z powodu złej pogody, pieniądze za e-bilet zostaną zwrócone automatycznie.
Wejście znajduje się u stóp wieży południowej. W dolnej sali stoją makiety katedry i fasady, a obok nich dwie oryginalne chimery zdjęte z katedry. Rzadko można obejrzeć je z tak bliska: „Kobieta z psią głową” (La Femme à tête de chien) i „Stwór szczerzący kły” (La Créature montrant ses crocs). W sąsiedniej sali czwórliści (salle des Quadrilobes) rozbrzmiewa instalacja dźwiękowa: dzwony odtwarzają cztery momenty z historii Paryża — pierwsze Stany Generalne w 1302 roku, uroczystości za czasów Ludwika XIV, koronację Napoleona i wyzwolenie miasta w 1944 roku.
Dalej zaczyna się główna atrakcja nowej trasy: ogromne dębowe schody kręcone o podwójnej spirali. Mają 178 stopni, około 21 metrów wysokości i ważą prawie 20 ton. Zaprojektował je główny architekt odbudowy, Philippe Villeneuve, a zmontowano je w wieży południowej w 2025 roku. W górę i w dół idzie się dwiema osobnymi spiralami, więc zwiedzający wchodzący i schodzący nie wpadają na siebie. Reszta trasy to wąskie średniowieczne schody z kamienia.
Po drodze miniesz wielkie dzwony, wyjdziesz na galerię chimer (galerie des chimères) między wieżami i zajrzysz do „Lasu” — odbudowanej dębowej więźby nad nawą. Schodzi się wieżą północną, przy dźwiękach kompozycji napisanej specjalnie dla tej trasy.
Ważne: na górę nie wniesiesz plecaków ani toreb większych niż 40 × 40 × 20 cm, wózków, hulajnóg, statywów ani kijków do selfie, a przechowalni bagażu nie ma.
Mało kto wie, że wejście na sam szczyt nie jest obowiązkowe. Ostatni odcinek do tarasu na wieży południowej to 123 stopnie bardzo wąskich i stromych schodów, miejscami szerokich na 45 centymetrów — w górę i w dół tą samą drogą. Jeśli brakuje ci sił albo masz lęk wysokości, możesz ten odcinek pominąć: widok z galerii chimer, z wysokości około 46 metrów, i tak zapiera dech w piersiach.
Ale jeśli masz jeszcze siły — wchodź. Z wysokości 69 metrów rozciąga się panorama dookoła, a tablice orientacyjne podpowiedzą, na co patrzysz. W szczycie sezonu na tarasie bywa tłoczno, a czas pobytu na górze może być ograniczony.
Link do pobrania wyślemy na Twój e-mail zaraz po zakupie · przewodnik działa przez 1 rok · pytania? support@touringbee.com
Kup audioprzewodnik — 6,99 €Audioprzewodnik po Notre-Dame: trasa, przystanki i treść →W wieży południowej wiszą dwa duże dzwony. Starszy, Emmanuel, waży ponad 13 ton i został odlany w 1686 roku, za panowania Ludwika XIV. W czasie rewolucji dzwony Notre-Dame przetopiono na armaty i monety — ocalał tylko on. To właśnie Emmanuel rozbrzmiał wieczorem 24 sierpnia 1944 roku, gdy do Paryża wkroczyły pierwsze oddziały dywizji Leclerca. Tę i inne historie zebraliśmy w artykule o dziejach katedry.

Obok wisi Marie, dzwon ważący około sześciu ton. Jego losy też są ciekawe. Dzwon o tym imieniu Notre-Dame miała już w średniowieczu, a w powieści Hugo był to ulubiony dzwon Quasimodo. Rewolucja go zniszczyła, a nową Marie odlano dopiero w 2012 roku, na 850-lecie katedry. Dzwonnik z powieści znalazłby więc dziś znowu swój dzwon.
W wieży północnej wisi jeszcze osiem dzwonów odlanych w 2013 roku. Po pożarze je zdjęto, a na swoje miejsce wróciły we wrześniu 2024 roku. Drewniane belki, na których kołysze się Emmanuel, zbudowano od nowa i latem 2025 roku wielki dzwon znów zaczął się kołysać. Na trasie podchodzi się do dzwonów niemal na wyciągnięcie ręki.
Symbolem wież są kamienne potwory, które w zadumie spoglądają na Paryż. Średniowiecznymi nazwać ich jednak nie można: chimery wymyślił Viollet-le-Duc w XIX wieku, podczas wielkiej restauracji. Na galerii między wieżami jest ich ponad pięćdziesiąt — ptaki, demony, zwierzęta i stwory, którym trudno nadać nazwę.

Najsłynniejsza z nich to Stryga: skrzydlata istota, która podpiera głowę dłońmi i patrzy na miasto. Rozsławiła ją rycina Charles’a Meryona z 1853 roku i od tamtej pory Strygę uważa się niemal za symbol Notre-Dame. Naprawdę średniowieczne są tu gargulce: to rynny, które odprowadzają deszczówkę od murów. Chimery niczego nie odprowadzają — po prostu patrzą. Więcej o gargulcach, chimerach i mitach na ich temat przeczytasz w naszym tekście o legendach.

W przedmowie do „Katedry Marii Panny w Paryżu” Victor Hugo opowiada, że kiedyś, myszkując po katedrze, znalazł w ciemnym kącie jednej z wież wyryte w ścianie greckie słowo „ἈΝΆΓΚΗ” — „fatum”, „konieczność”. Kto je wyrył i dlaczego, tego nie wiedział. Wokół tego słowa wyrosła cała powieść.
Hugo dodaje, że napis później zniknął: ścianę zeskrobano albo pobielono. Szukanie go nie ma więc sensu. Ale to właśnie tu, w wieżach, Hugo umieścił swojego dzwonnika, a powieść z 1831 roku sprawiła, że Paryż zaczął myśleć o ratowaniu katedry.

Średniowieczną drewnianą więźbę dachową Notre-Dame nazywano „Lasem” — tyle dębów poszło na jej belki. W kwietniu 2019 roku spłonęła doszczętnie. Postanowiono odbudować ją tak, jak budowano w średniowieczu: z dębu, z belkami ciosanymi ręcznie toporami. Konstrukcję dachu nad nawą zmontowano w latach 2023–2024.
Na trasie ten nowy „Las” widać przez otwory w murze z dziedzińca między wieżami (cour des Citernes). Mało gdzie można z tak bliska zobaczyć, jak naprawdę zbudowany jest dach gotyckiej katedry. Co wydarzyło się w noc pożaru i jak odbudowano katedrę — przeczytasz w naszym artykule o pożarze.
Z wież widać całe historyczne centrum. W dole — Sekwana, wyspa Cité i wyspa Świętego Ludwika. Na horyzoncie — wieża Eiffla, bazylika Sacré-Cœur na Montmartrze, kopuła Panteonu i wieżowiec Montparnasse. Tuż obok — iglica Sainte-Chapelle i nowa iglica samej Notre-Dame, wierna kopia iglicy Viollet-le-Duca.
Przyjrzyj się złotemu kogutowi na szczycie iglicy. Jest nowy: poprzedni spadł podczas pożaru — pogięty, ale ocalał. W nowym kogucie umieszczono relikwie i zwój z nazwiskami około dwóch tysięcy osób, które odbudowywały katedrę.
Od kwietnia do września ostatnie wejście jest o 22:00. To rzadka okazja, by zobaczyć Paryż z góry o zachodzie słońca i o zmierzchu, gdy na nabrzeżach zapalają się światła. To najlepsza pora na zdjęcia: miękkie światło i miasto rozświetlone latarniami.
Poranne godziny, zaraz po 9:00, są zwykle spokojniejsze, a na górze jest mniej ludzi. Od listopada do marca wieże są zamykane o 17:30, więc zimą lepiej wchodzić przed południem, póki jest jasno. W deszcz i przy silnym wietrze trasa może zostać zamknięta — wtedy pieniądze za bilet zostaną zwrócone. Jak połączyć wejście na wieże ze zwiedzaniem samej katedry bez zbędnego czekania, przeczytasz w artykule o najlepszej porze na wizytę.
Wejście na wieże to naprawdę spory wysiłek. Organizatorzy piszą wprost, że nie jest zalecane osobom z niewydolnością serca i zawrotami głowy, kobietom w ciąży ani małym dzieciom. Przejścia mają miejscami 45 centymetrów szerokości, a miejscami są niskie — wysokie osoby będą musiały się schylać. Windy nie ma, więc trasa jest niedostępna dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej; przygotowano dla nich film o wieżach z napisami i w języku migowym.
Na górze nie ma toalet ani wody pitnej, więc weź ze sobą butelkę i skorzystaj z toalety wcześniej. Osoby poniżej 18 lat wchodzą tylko z dorosłym. Zwierząt wprowadzać nie wolno, z wyjątkiem psów przewodników. Jeśli wspinaczka nie jest dla ciebie, nie martw się: to, co w Notre-Dame najciekawsze — fasada, portale, rozety i wnętrze — jest dostępne za darmo i bez pokonywania ani jednego stopnia.
Wycieczki po Notre-Dame w małych grupach i prywatne — dobra opcja, jeśli chcesz zadawać pytania na bieżąco.
Ile kosztuje wejście na wieże Notre-Dame?
Od 16 € dla dorosłych. Bezpłatnie wchodzą osoby poniżej 18 lat, mieszkańcy UE w wieku od 18 do 25 lat, osoby z niepełnosprawnością i ich opiekunowie, a także posiadacze Paris Museum Pass. Godzinę wejścia musi jednak zarezerwować każdy.
Gdzie kupić bilet na wieże?
Tylko online, na oficjalnej stronie wież (Centre des monuments nationaux). Na miejscu biletów się nie sprzedaje. Inne strony z „wejściem priorytetowym” zwykle odsprzedają ten sam termin drożej.
Ile stopni mają wieże Notre-Dame?
424 stopnie, wliczając ostatnie 123 prowadzące na taras na szczycie wieży południowej. Ten ostatni odcinek można pominąć.
Ile trwa wejście na wieże?
Około 50 minut na całą trasę, razem z zejściem.
Czy zobaczę chimery i dzwony?
Tak. Trasa prowadzi obok dzwonów Emmanuel i Marie oraz galerią chimer między wieżami, a dwie oryginalne chimery są wystawione w dolnej sali.
Czy bilet na wieże obejmuje wstęp do katedry?
Nie, to osobne zwiedzanie. Wstęp do samej katedry jest bezpłatny. Jak wejść do środka bez długiego czekania, przeczytasz w naszym przewodniku po zwiedzaniu Notre-Dame.
Przejdź zewnętrzne przystanki audioprzewodnika na placu, czekając na swoją godzinę wejścia, a po zejściu zajrzyj do katedry: tam czekają na Ciebie przystanki we wnętrzu.
Kup audioprzewodnik — 6,99 €Link do wycieczek GetYourGuide jest linkiem partnerskim: cena dla Ciebie pozostaje taka sama, a my możemy otrzymać niewielką prowizję. Audioprzewodnik zapewnia TouringBee.